SP… zonder intellectuele ruggengraat

Emile roemer loopt hoopvol en vastberaden richting het spreekgestoelte. Hij weet waarom hij hier loopt. Hij is gekozen door de SP-kiezer, waaronder zich mensen bevinden die zich druk maken over de zorg, en hij zal de stem van die mensen laten klinken. De socialist heeft, speciaal voor de Algemene Beschouwingen, zijn keurigste rode stropdas omgedaan. Roemer staat nu achter het spreekgestoelte en de gehele SP-fractie houdt haar adem in. Emile is namelijk een geweldige debater voor zijn spiegel in de fractiekamer en tegenover zijn bloedeerlijke en immer kritische partijgenoten, maar nu hij geobserveerd wordt door de priemende ogen van menig rivaliserend kamerlid… kan zijn socialistische wereldrede door interrupties aan kracht inboeten.

Blindedarmdonoren

Een zwarte Mercedes raast door de straten van Zaanstad. Gaat het hier om een afrekening in het criminele circuit? Nee. Het betreft een aantal etterende aandachtsmagneten die zichzelf met gestrekte arm in beeld brengen. Ze rijden door een wijk in de auto van hun vaders en patsen met het geld dat ze door middel van YouTube verdienen. Ze vernederen de politie, terroriseren de buurtgenoten en beledigen alles wat warmbloedig is. Het is de eerste groep sinds K3 die zó door het stof gaat voor een paar 9-jarige fans. Het zijn jongetjes die bewonderend kijken naar de hangende jongens voor de supermarkt. Als je mensen in uniform lastigvalt, dan moet je toch wel ge-wel-dig zijn. Als je dan geen status opbouwt, dan weet ik het ook niet meer.

Daders van andere vaders

Er ligt iemand op straat, en dat nog wel in een beschaafd land als Nederland. Het land waar opleidingen als bouwstenen aan de jeugd worden aangereikt, zodat ze de fundamenten voor hun toekomst kunnen leggen. En uitgerekend in dat land ligt er iemand op straat. Maar dat is logisch; hij wilde het spelletje niet meespelen en zette zichzelf met zijn acties buiten de maatschappij. De man met zijn zwerverachtige bestaan, ligt in een verhuisdoos aan de kant van de straat; een dakloze in een verhuisdoos is een soort naïeve optimist. Langzaam maar zeker gaat de klep van de verhuisdoos open, er komt een mannetje uit met een zonnebril op. Hij heeft de zonnebril op omdat hij zijn emoties niet wil tonen. Het model is uitgerust met twee kleine ruitenwissertjes aan de binnenzijde van de glazen, zodat de dikke krokodillentranen tijdig gewist kunnen worden.